อากง ... จึงเรียกหลาน ๆ ทั้งสี่มานั่งล้อมโต๊ะสี่มุม
.... แล้วบอกหลานทั้งสี่ว่า
เอาล่ะหลาน ๆ .. ตอนนี้หลับตา .. นะ .. หลับตา .....
.... พอหลาน ๆ หลับตา ... อากง ... ก็เดินเข้าไปห้องเก็บของ
แล้วหยิบโคมไฟเก่า ๆ มาอันนึ่ง ...

อากง ... เปิดฝาครอบ ... จุดไฟ ... แล้วปิดฝาครอบ .....
.... แล้ว ... อากง ... ก็บอกหลานทั้งสี่ ... ว่า ...
ลืมตาขึ้น .. แล้วบอก ... อากง ... ซิว่าโคมไฟสีอะไร...?

เด็กทั้งสี่ลืมตาขึ้น....ตอบไล่ ๆ กัน
.... ตอบไม่เหมือนกัน...และเริ่ม...ทะเลาะกัน....
.... คนที่นั่งด้านนึ่งบอกว่า...สีแดง
.... อีกด้านนึ่งบอกว่า ... เขียว ... สีเหลือง ... และน้ำเงิน
.... ตามลำดับ ..........

ทั้งสี่ทะเลาะกันพักนึ่ง .... ก็มีเด็กคนนึ่งถาม ... อากง ... ว่า ......
..... อากง .... ทำไมของอย่างเดียวกัน...มีตั้งหลายสี ........
อากง ... ก็เลยบอกว่า ... เดี๋ยวนะ ... อากง ... จะทำอะไรให้ดู ....

...... อากงเดินมาที่โต๊ะ ... หยิบฝาครอบแล้วหมุนให้ดู ... ปรากฎว่า ....
...... ฝาครอบสี่ด้าน .... สี่สี ... แดง ... เหลือง ... เขียว ... น้ำเงิน ...
...... หลังจากนั้น ... อากง ... ก็บอกว่า .... เอ๊า ตอนนี้บอกอากงซิ ...โคมไฟสีอะไร ...?
...... หลาน ๆ .... ตอบเหมือนกันคือสีของเปลวไฟ .....

อากง .. เลยบอกว่า ...
เอาล่ะหลาน ... อากง .. ถามอะไรชักสองข้อนะ ....
ข้อที่ .. 1..... เมื่อสักครู่นี้ .... ครั้งแรก ... ใครผิด ....
..... หลานตอบว่า .... ไม่รู้ .....
อากง ... บอกว่า .... รึว่า ... อากง .. ผิด ........

อากง ... เลยบอกอีกว่า ... ฟังนะ .. เจ้าทั้งสี่ .. นั่งอยู่ในที่เดียวกัน ....
..... มองของอย่างเดียวกัน ... ในเวลาเดียวกัน ... ยังเห็นไม่เหมือนกันเลย .....
ทำไม .. ? .. ทำไมถึงไม่มีใครผิดล่ะ ....

อากง .. เลยบอกว่า
... ก็เพราะคนทุกคนมองจากมุมมอง ... ของตัวเอง ... เห็นในสี่งที่ตัวเองเห็น
.... แต่ .. ถ้าเจ้าอยากเข้าใจว่าทำไมคนอื่นเห็น ... อย่างที่เขาเห็น ... เจ้าก็เดินไปมองที่มุมของเขา
.... แล้วเราก็จะเห็นอย่างที่เขาเห็น ....
แต่ถ้าลองนึกภาพนะ .... เจ้าทั้งสี่ ... นั่งอยู่ที่เดียวกัน
... มองของอย่างเดียวกัน ... ในเวลาเดียวกัน
... ยังเห็นไม่เหมือนกันเล๊ย ....

ในอนาคต ... .เวลาที่อยู่ในสังคม ... เป็นไปได้มั๊ย...
คน .. ก็มองสี่งต่าง ๆ .... ไม่เหมือนกัน ......
เพระฉะนั้น .... เวลาที่คนคิดไม่เหมือนเรา .... ใครผิด ...

ในอนาคตนะ ... เวลาที่เจ้าคิดไม่เหมือนคนอื่น
.... อย่าไปโกรธว่าเขาผิด ... อย่าไปกลัวว่า ... ตัวเองผิด ....
เพราะคนแต่ละคน ... ก็เห็นสี่งต่าง ๆ ... จากขอบข่ายประสบการณ์และสี่งแวดล้อมของตนเอง ....
แต่ถ้าเจ้าอยากเข้าใจว่า ... ทำไมคนอื่นถึงคิดแบบนั้น .... เจ้าก็เดินไปมุมของเขา
.... และเมื่อเจ้ายอมเข้าใจคนอื่น
.... อาจเป็นไปได้ว่าคนอื่นก็อาจจะยอมที่จะเดินมา .... และเข้าใจเจ้า .....

คำถามที่ .. 2 ... อากง .. บอกว่า ....
ที่เห็นครั้งแรกกับครั้งหลัง .... เป็นของอย่างเดียวกันมั้ย .. ? ....

..... หลานบอกว่า .... อย่างเดียวกัน .....
แล้วเห็นเหมือนกันมั๊ย .... ? .... ครั้งแรกเห็นอะไร ... ?
..... หลานตอบว่า ... ฝาครอบ .... และครั้งหลังเห็นเปลวไฟ ....

อากงเลยบอกว่า .... หลาน ๆ เอ๊ย ...
ในอนาคตถ้าเลือกได้นะ ... อย่ามองสิ่งต่าง ๆ ... เพียงแค่ที่เห็น ....
แต่ ...... จงเข้าใจสิ่งต่าง ๆ ... อย่างที่เป็น